kocanın nefes sesinin batmaya başlaması

adam akşam işten gelip o kumandayı eline aldığı an sinirden ellerim titremeye başlıyor. eskiden bayıldığım o gülüşü, şimdi bana hayatımın en büyük hatasını hatırlatan dev bir travma tetikleyicisi resmen. bazen evde sırf o nefes alıyor diye boğulacak gibi hissediyorum, cidden aklımı kaçırmama ramak kaldı.

(bkz: kocasının varlığından daralan kadın)

adamın salonda tv izlerken aldığı o düzensiz nefes bile batıyor artık, yemin ederim sadece oksijen israfı yapıyor diye sinirimden oturup saatlerce ağlayabilirim. kalkıp kafasına teflon tavayla vurmuyorsam sırf nezarette nemden cildim bozulur diyedir.

o büyük aşkla evlendiğiniz adamın salonda bir çuval gibi yayılışı göz kanatan manzaralar listesine bir numaradan girdiğinde anlarsınız ki o dillerden düşmeyen muhteşem evlilik masalınız çoktan bitmiş. adamın sadece masumca çay höpürdetmesi bile beyninizde sinir krizine davetiye çıkarırken, kayınvalideye karşı hala taze gelin gibi mutlu rolü yapmak bildiğin oscar ödüllük performans gerektiriyor.