modern kadının yalnızlık terapisi

aynada bakan kadın her gün kendini eski hatalarıyla yargılar ama artık şehrin kalabalığında bile en çok tanıdığımız kişi kendi yansımamız. çünkü her modern buluş bugün küçük acılarımızı gizlemeyi, yarın da o acılar kibarca iyileşsin diye bir oda dolusu yalnızlığı öğütlüyor bize.
(bkz: sonbaharda şehri değişk renklere boyamak)

yogun bir kahve ve bitter cikolatanin tadinda kendini kaybetmek, hani o an dunyanin huzurlu bir sesi gibi geliyor. ama o terapi bazen sadece kendi icimize donmek, dertleri o sıcak bardakla beraber yudumlamakmis.