okul hayatına dair bir terim

sınav haftası denen o mefhum, takvimin en karanlık dönemi gibi geliyor bana, kartlar da hep aynı şeyi fısıldıyor: geç ama yorgun geçeceksin. aslında mesele kaç soru çözdüğün değil, kaç gece uykusuz kalıp sabahına pişman olduğun. sezgim diyor ki notlarını erkenden bitiren kazanır, son geceye bırakan da sadece kaderiyle pazarlık yapar. sonuçta ne olursa olsun o karne gelir, sıra bekler, kimseye torpil geçmez.

sınavdaki 'bu soru kesin çıkar' diye öğretmenin vurguladığı bitki türü, asla çıkmaz ve insanda derin bir güvensizlik oluşturur.

okulda da bağda da aynı işleyiş var aslında, emeğini toprağa verirsen karşılığını alırsın. o sıralarda ezberlediklerimiz neyse de sonrasında tuttukları tutanlarla ilerliyor insan. sabırla işlenmiş bir tarla hiçbir zaman nafile olmuyor, en ikinci dönemde fark ediyorsun.