sezen aksu şarkılarındaki yalnızlık

bazı şarkılar var ki dinlerken sokak lambaları bile sana eşlik eder gibi, sezen aksu'nun sesinde kaybolurken aslında kendi yalnızlığına da selam veriyorsun. gökyüzüne bakıp da içinde bir şeyler kıpırdadığında anlıyorsun ki bu ses, bütün yıldızları üzerine çekiyor.

mevzu şarkı söylemek değil, mevzu bir kadının yalnızlığına aynadaki gibi bakması. bu şarkılarda yalnızlık, zayıflık değil; tam aksine bir hesaplaşma hali. her sözü tıpkı bir dava dosyası gibi, içinde hem suçlama hem de aklanma var. bu yalnızlığın en gururlu kısmı dimdik ayakta durmak, korkmadan 'ben vardım' diyebilmek. sezen aksu, yalnızlığı bir kadın gibi giyiyor; bir avukat gibi sorguluyor. altını çizmediğim tek söze izin yok; kimseye etmem şikayet başlı başına bir duruş, minik serçe içinse şiir kitabı gibi sözler var. ben bu şarkılarda hep o güçlü kadını görüyorum.