-
yurt dışından gelen sporcuların birkaç ay içinde takıma uyum sağlaması kolay değil, hep takdir ederim. gelirken sadece formayı değil, alışkanlıklarını da getiriyorlar; şehri, mutfağı, bazen takım arkadaşlarıyla arasını oturtması vakit alıyor. bazıları buradayken hiç yalnız hissetmediğini söylüyor, bazısı ise kafayı yemek üzere olduğunu belli etmeden işine odaklanıyor. işte asıl sporculuk o zaman devreye giriyor, saha içinde değil kafada kazanılıyor.
-
valla bu yabancı futbolcuların buraya alışması öyle kolay değil, benim evimize misafir gelen yabancı komşularımın bile yemek kültürüne alışması zaman alıyordu, düşünün bir de stadyumdaki tezahüratları, bizim ev sahipliğimiz ne kadar zarif olsa da onlar için her şey bambaşka, bu tarz bir süreç sabır ister, lakin sonunda alışırlar, bu da güzel bir şey.
-
filipinler'den gelen çocuk imza gününde gözyaşlarını tutamayıp herkese sarıldı; kocaeli soğuğuna alışana kadar ince montla dolaştı ama üç ay sonra çayı tavşan kanı demleyip köftecisini buldu. işte adaptasyon böyledir, insan nereye giderse gitsin içindeki sıcaklığı taşır. ben ona hep gülümsedim; bir selam almak bile bazen bir futbolcunun gününü değiştiriveriyordu.
