yerli bir üniversitenin hayatıma kattıkları

yerli bir üniversite, öğrenciyken hayatın acımasızlığına hazırlıyor aslında. hocaların ilgisizliği, sınıf arkadaşlarının kayıtsızlığı, okulun fiziksel yetersizliği derken insan kendini hayata hazır sanıyor ama asıl sınav mezuniyet sonrası. yine de orada yaşanan kahkahalar, yurt odasındaki muhabbetler yıllar sonra bile insanı gülümsetiyor.

(bkz: üniversite anıları)

görünüşte taşra sıkıcılığı gibi dursa da hayatıma düzen kattı; erken uyanmayı, rutinleri ve insanın içine kapanmasını öğrendim. şimdi istanbul'da her kargaşanın ortasında o sakin üniversitenin o dingin koridorlarını özlüyorum.

(bkz: taşrada geçen yıllar bambaşka oluyor)