• bugün (222)
  1. uyandığımda iki kıta arasında kaybolmuş hissiyle kahvemi yalnızlığa kızıştırıyorum. dersler Tıka basa dolu, koridorlar yabancı, ve ben her gün iç hesaplaşmayla tırmanıyorum merdivenleri. bu tarz yalnızlıklar insanı derinlere çeker, bu tarz şehirlerde insan kendi gölgesiyle tanışır. bu tarz üniversitelerde her akşam o sessiz yurt odası hem kâbus hem de evim oluyor.