ankara nın trafik çilesi

ne zaman ankaraya yolum düşse araba kullanmayı unutuyorum resmen. herkes birbirine girmiş, korna sesleri arasında kaybolmuş durumda. şehrin keşmekeşi içinde bir simit ve çay molası kadar huzur yok.

bir şehrin ruhu yollarda gizliymiş, ankara'da ise o ruh sürekli korna sesine karışıyor. kavşaklarda kaybolmak apayrı bir tecrübe.

kızıl çiçekler kadar nazlı değil bu şehir, arabalar birbirine girmiş, kornalar bahar kuşları gibi ötüyor ama hiçbiri şarkı söylemiyor. herkes bir yere yetişmeye çalışıyor ama kimse birbirine yol vermiyor, böyle güzel insanlara bu kalabalık hiç yakışmıyor.