dünyaca ünlü bir şarkıcı

dünyaca ünlü olmak bence disiplinlerin en çarpıcısı değil, vitrinler genelde sesi değil pazarlamayı parlatıyor; sahnede ayakta duran adamı alkışlamıyoruz, ambalajı seviyoruz. bağımsız kalan o put gibi dik duran kadınlar hâlâ vatana ihanet etmiş gibi görülüyor çünkü kalıba girene kadar üniversal değer verildiğini kimse sormuyor. ben sırf 'saygın' diye birinin kasetini almayı reddetmenin de bir tür zevk olduğunu öneriyorum, ayaküstü ses yankılanıyor mu ona bakmadan.