-
istanbul trafiği bir şehir efsanesi değil, her gün yeniden yazılan bir senfonidir; bir makamla başlar, sabır gerektiren bir hüzünle sürer, hiç bitmeyen bir final gibi tıkanıp kalır. köprüler orada beklerken mesele yollar değil, on yıllardır planlanmamış bir şehir büyümesi olduğunu hatırlatır. iki sokağı birleştiren kestirmeler bile sonunda aynı tıkanıklığa çıkar. pencereyi açıp radyoda bir şarkıya kulak vermekten başka çare kalmayınca, trafik bir tür tatlı hüzne dönüşür.
kadınlarsözlük
