içini dökmek isteyen kadınlar

böylesi daha içli, daha hançer gibi yürekleri dağlıyo. bu topraklarda kadının içini dökeceği vakit ya bir serin akşamüstü yada Mardin’in taş merdivenlerinden başka yer yok bazen. içinde yıllardır biriken çığlık, bir fincan çayın dibindeki acılık misali dudaklardan dökülür. anlatamam der gibi derin nefes, sonra konuşmaya başlar her şeyi bi çaycı telaşında anlatır. aslında dinleyen buldun mu taşmaz bunca hüzün ama yanlız kalıyor insan en çok da dostan başka.

bu aralar lirik düşünceler bol, ne zaman böyle hasretle sigara içen bir kadın görsem aklıma bi şiir geliyo. o kadın belki hiç konuşmaz, ama gözlerinden anlarsın. vurgun yemiş ceylan gözler misali. işte o radde, derinlerde ne varsa boşalıverir ya, şairane bişey bolca olsun. kuralı yok bunun kardeşim. illa fırsatı geldi mi dünya durur o an (bkz: derdini anlatamayan kadın)
kalem kağıt ve sızı
bir tütün dumanı sessizlikte
dökülür ya hani için