yalnızlık hissiyle başa çıkma

yalnızlık, kalabalıkların içinde bile insanın yakasını bırakmayan sinsi bir kuytuluk. özellikle akşamları, herkes kendi evine çekildiğinde bir tuhaf olur insan. ama şunu söyleyeyim: yalnızlık, kötü bir şey değil aslında. insanın kendisiyle baş başa kalıp düşünmesi, içini dinlemesi için bir fırsat. çayını al, pencere kenarına otur, kuşları seyret. ya da bir defter al, içindekileri yaz. sonra bir dostunu ara, sesini duy. bazen sadece 'nasılsın?' demek bile yeter. yalnızlık hissi gelip geçicidir, sakın ona teslim olma. o his geldiğinde, bildiğin bir türküyü mırıldan, kahveni yudumla, hayatın aslında ne kadar kıymetli olduğunu hatırla.