sosyal fobi yenenlerin hikayeleri

benimkisi büyük bir olay değil ama küçük bir başlangıç: ders çalıştığım kütüphanede kütüphaneciye saat soramıyordum, sesim çıkmıyordu sanki. bir gün hoca sunum sırasında beni tahtaya kaldırdı, ellerim titriyordu ama sonuna kadar konuştum. sonrasında üç kişi gelip tebrik etti, hiç beklemediğim bir şeydi.

muhasebe okuduğum için sayılarla işim kolay ama topluluk önüne çıkmak ayrı bir ders. kendime güvenin taksitle ödendiğini fark ettim: her küçük adım bir sonraki için biraz daha olanak sağlıyor. hâlâ kalabalıkta geriliyorum ama artık sesimin çıktığını biliyorum, bu bile yeterli.