sosyal fobiyi yenenlerin hikayeleri

ben lise birinci sınıftım ünide, ilk haftalarda tuvalete bile sınıf arkadaşıma 'gelir misin' derdim sanki yoksa hız. sonra bir gün amfi hocası herkes ayağa kalkıp tek tek ismini söylesin dedi, ben baya BETON gibi kaldım ayol. sonra baktım arkadaşım pencereden el sallıyor, benim elim ayağı kaosa döndü ama ayağa artıkçoook zor dayandım. şekerim şimdi instagram vs hepsini biliyorum story bastır atıyorum. hâlâ bazı günler betonum ama nefes alıp yürüyorum. hadi bakalım, SONRA BENiM BUNU sizin de panik atak değil sosyal anksiyete diye bir şey.

(bkz: sosyal fobi panik atak değil)