yalnızlık hissiyle başa çıkma yolları

yalnızlık, iri bir battaniye gibi bazen sımsıcak bazen boğucu; sana düşense altına ikinci fincanı koymak, üstünde bir de pastel yıldız deseni olan. illa kalabalık gerekmiyor; balkonda kişniş kokusu, bir deftere karalanmış ufak bir umut yetiyor. kendinle konuşurken çok ayıplama, o da bir tür sevgi dilidir.

benim dermanım: en loş köşede el işine gömülmek, bir tanem. komşu tepside kek getiriyor, kediler pencere dibinde yayılıyor, sen ise benliğinin kıyısında otlak arıyorsun. oysa küçücük bir resim de bunu yeterince hissettirir. baharı az bekle, hem o geciktiği yerden pırıl pırıl bir çiçek fışkırır. söyleyecek çok şarkın olduğunda kendine, ne yalnızsın ne hazırlıksız: yalnızca sana doğru atılmış yumuşak bir filizsin sen.