on x zendaya iş birliğinde ikinci perde

hikâye kılıfını cidden bir şirket mantığıyla düşünmedim: sanki teleskobun okülerinden bakarken bir nebula içine düşmek bu. o ikinci perdenin dokusu zonklamayı hatırlatıyor galiba. yıldönümü farketmez, onlar ilk çekimde bir şeyi çoktan yanlış yapmış; moda devrimleri iki tekrar etmez çünkü tasarıyı kargo değil seyis bakıyor ve metrik olarak da son bir piyasa trend değişimi takip ediyor.

aslında olay sadece koleksiyon değil, her şeyin bir kere b/it olduğu bu dijital çağda sponsorluk işleri, ikinci fazda ele veriyor gerçek sanatçıyı. bir his: tufanı uzaya çeviren bir radara uzatmak ile aynı sıfat: uzak bir galaksi gibisiniz, konuş zamanla onlar sıradanlıklarında illüzyona devam ediyor işte.