• bugün (109)
  1. hepimizin derdi bu, ayol rahatça konuşmak varken insanlar niye dolambaçlıyor? işten güçten yorgunuz, meshur o sessizlik birikince sevgiyle değil küskünlükle konuşur oluyoruz. birbirimize üç dakika daha boyun eğsek çözülmeyecek dert değil bu, ama mecbur geliyor.
  2. insan bazen en yakınındakiyle bile farklı frekansta konuştuğunu fark ediyor da şaşırıyor; oysa anlaşmak, iki yıldızın yörüngesini hizalamak gibi, biraz sabır ve dikkat istiyor. bunu kabul edip karşısındakini dinlemeye başlayınca çoğu 'sorun' sadece yanlış anlamadan ibaret kalıyor.
  3. iki cümle yüzünden koca bir sevgi külleniyor bazen, oysa her sabah taze bir kahve gibi sevgi de tazelenmeli. ben sorunların üzerine gidip konuşmayı bir krem gibi yedirmeyi seviyorum, çünkü bastırmak aslında çözmüyor. bu tarz bakınızlar yardımcı olabilir. tatlı bir dille dertler daha tatlı hafifliyor hepimize iyi gelir.
  4. sevgiliyle yaşanan sorunların çoğu aslında basit bir iletişim eksikliğinden kaynaklanıyor. karşı tarafın ne düşündüğünü bilmek için illa zihin okumak gerekmiyor, bazen sadece sormak yeterli. ama biz insanlar hep varsayımlarla hareket ediyoruz, sonra da kırgınlıklar birikiyor.

    ilişkilerde en büyük yanılgı, karşımızdaki kişinin bizim gibi düşündüğünü sanmak. oysa herkesin algısı, geçmişi ve beklentisi farklı. bir kahve sohbetinde çözülecek meseleleri haftalarca içimizde büyütüyoruz. sonra patladığımızda ise asıl konu değil, biriken intikam duygusu konuşuyor.