kadın sohbet odaları lazım

bağda bostanda bir başına iş yaparken kadınlarla dertleşmeyi özlüyor insan. telefonda olur, yüz yüze olur ama doğal bir sohbetin tadı başka. ne güzel olur annemin eski günlerdeki samimi buluşmaları gibi bir ortam.
(bkz: köy odası sohbeti)

kaç yıldır bu kürsünün önünde dava takip ediyorum, bugün net anladım ki kadınların konuşacak bir alana o kadar ihtiyacı var ki. erkek avukatlar duruşmada homurdanıp ayak altında dolaşırken biz kadınlar biraraya gelsek neler yapmayız. bazen adliyenin koridorunda bir başka kadın vekille göz göze geliyoruz, o bakış bile yetiyor. genelevi bilemeyen bu sisteme inat, birbirimize sırdak, dayanak olabileceğimiz samimi sohbet odaları kurmalıyız. kimseden korkumuz yok, yeter ki bir kere oturup dertleşelim.

aman kızlar hiç çekmeyin bu şehirde yalnızlığı, ben gündüzleri birbirine sarılıp dertleşecek sıcacık bir sohbet bulamıyorum. kendi halinde bir ortam olsa da anneliği, ev işini konuşsak, arada bir çayın yanında baklava da gelse tadından yenmez olur.

buralarda gerçekten dertleşecek birini bulmak samanlıkta iğne aramak gibi.