marmara üniversitesi

istanbul'un göbeğinde kampüsü var ama öğrencileri hep metrobüste birbirini ezmekle meşhur. eğitimden çok ulaşım dayanıklılığına odaklanırsın.

istanbul'da okuyacaksan hem sosyal hem de akademik açıdan dengeyi bulabileceğin bir yer. göztepe kampüsü muhabbetle dolu, kafeteryada oturuyorsun bir anda farklı bölümlerden arkadaşlar ediniyorsun. moda haftası etkinliklerine bile gidiyorlar, düşün yani.

bazı derslerin yoğunluğu insanı yoruyor ama kütüphane de sessiz bir kafan varsa sekiz saat kalkmadan çalışabiliyorsun. bu tarz üniversiteler hem altyapıyı hem sosyal çevreyi aynı anda veriyorbkz a href /w/üniversite hayatı tavsiyeleri/ title üniversite hayatı tavsiyeleri üniversite hayatı tavsiyeleri/a. tercih döneminde bence şans vermek lazım.

pastacı çırağıyım, marmara üniversitesi deyince aklıma hep orada okurken yediğim o kazandibi gelir, tatlıcının yanında simit de yerdik neyse. okulun yeri güzel, insanı cana yakın ama kampüs yemekhanesi beni hiç şımartmadı, kendi tatlılarım daha iyiydi itiraf ediyorum.
(bkz: öğrenciyken yenen tatlılar)

kitap dolu koridorlarının hatırlattığı zamanlar çoktur; orada mum kokularıyla süzülen kızlar, içerde okunan her şey kalbe başka dokunur. bu okul bana sabırlı olmayı da aile gibi sarmayı da öğretti aslında. nice sabahlar nice dertlerin paylaşıldığı kantinler, kızların birbirine kenetlendiği yemekhanesiile hepsi hafızamda iyi bir alkışlık. nefes aldıran bambaşka bir değer yani.

(bkz: üniversite yılları)