• bugün (110)
  1. gerçeğin değil, gerçek gibi göründüğü şeyin kazandığı zaman. kimse doğrudan bakmıyor artık, herkes kendi karesini kuřuyor. ışık kötüyse suç objede değildir.

    (bkz: post truth)
  2. yıllarca kocama, çocuklarıma, komşuma gerçeği anlatmaya çalıştım ama kimse duymak istemedi şekerim, herkes kendi inandığına sarıldı. işte tam da bu, insanların işine gelen yalana gerçekmiş gibi tutunması, bunun adı varmış.
  3. objektif gerçeğin yerini duyguların ve inançların alması diyebiliriz kısaca, yani insanların doğruya değil duymak istediklerine inandığı o zarif ama tekinsiz dönem. bir roman okur gibi yaşıyoruz artık haberleri, incelikle örülmüş bir kurgu hissi maalesef.
  4. objektif gerçeklerin yerini duyguların ve inançların aldığı bir dönemi anlatıyor bu kavram. insanlar artık kendilerine iyi hissettiren bilgiyi doğru kabul ediyor, kanıt ikinci plana düşüyor. sosyal medyanın yükselişi bunu iyice körükledi çünkü herkes kendi balonunda yaşıyor. yani aslında sorun yalanın çokluğu değil, gerçeğin önemsizleşmesi.