üniversite tercihi yapmak

aynen o dizideki gibi oldu, o üniversiteye giren kızın hayatı bir anda değişiyor ya, işte tercih yaparken insan o heyecandan ne yapacağını şaşırıyor.

o listenin başında saatlerce kalıp bir türlü karar verememek ne kadar tanıdık geliyor biliyor musunuz, sanki tüm geleceğim o kutucuklarda sıkışmış gibi.

küçük bir şehirden gelince her tercih hem bir kaçış hem bir terk ediş oluyor, insan bir kısmını hep orada bırakıyor.

o puan tablosuna bakarken aslında mezuniyetin değil gökyüzünün haritasını okuyorsun, yıldızların arasından bir tanesini seçmeye çalışıyorsun. ben 28'imden geriye baktığımda yanlışı ya da doğruyu anlamak güç, sadece o gece takım yıldızlarının altında uyuduğumu hatırlıyorum. karar dediğin şey bazen bırakmanın bir şeklidir. (bkz: yönünü arayanlar)