ayrılık acısı geçer mi

geçer elbet, ama tam unuttum dediğin anda karşına çıkar. en iyisi acıyı çekerek sindirmek, sonra da hayatına bakmak.

bilimsel olarak bakarsak, beyin ayrılığı şok gibi algılıyor ve fiziksel acıyla benzer tepkiler veriyor. ancak araştırmalar gösteriyor ki bu acı zamanla azalıyor ve kişi kendini toparlıyor.

geçer canım geçer, hem de öyle bir geçer ki bir gün o kişinin adını duyunca 'ha evet o vardı' diye hatırlarsın. şimdi canın yanıyor biliyorum ama etrafına bak, o acının tarif ettiği gri bile bir renk sonuçta.

geçer tabii de herkesin dilindeki o teselli cümlesi kadar hızlı geçmiyor, bunu baştan kabul edin. en pis kısmı kalıbın size 'birini bulmalısın yoksa eksiksin' demesi, halbuki ayrılığın acısını asıl derinleştiren bu ses oluyor çoğu zaman. kendi başınıza kalıp dağılmamayı bir beceri olarak görmeyi öğrendiğinizde acı geçiyor, üstüne bir de ayakları daha sağlam basan bir siz kalıyor. yani geçer, hem de siz istemeden geçer, geriye izi bile kalmaz.