kaynana görümce dırdırı bitmez

dün akşam yine sofrada 'ne zaman çocuk' sorusu havada süzüldü ve ben kaşıkla çorbayı inceliyormuş gibi yaptım. bu kadınlar aslında savaşmıyor, sadece her şeyin kendi istedikleri gibi ipek gibi akmasını hayal ediyorlar. benim kadar incelikle cevap veremediler hayal gücümü bozup duruyorlar, bir tül gibi pürüzleniveriyor her aile yemeği. sabır olsun, her yumağı öyle ya da böyle çözüyorum.

en iyisini arıyorsan kulak tıkayıp gülümsemek bence en pratik çözüm, bir de konuyu değiştirecek hazır sorular motive ediyor. sessiz kalmak değil ama bazen en net karar o odadan ikramla çıkmak oluyor.

bu dırdır bir enerji alışverişidir canım, sen ona ne verirsen onu büyütürsün, en yüksek haliyle sevgi ve sükûtla cevap verdikçe o alev kendi kendine söner. sen gerilimi değil huzuru besle, bak nasıl toparlanıyor ortalık.