yabancı bir dizi önerisi

sivas'ta öğretmenlik yaparken öğrencilerimin yüzündeki tebessümü gördüğüm anlar vardır, işte the good place bana onu hissettirdi. hem güldürüp hem düşündüren, emekle yoğrulmuş bir dizi.
(bkz: iyilik yap iyilik bul)

şu aralar 'the bear'ı bitirdim, hayatın telaşı içinde bir mutfak kaosu da iyi geliyormuş. patronundan sıkılan herkese birebir.

akşamları bir gül gibi açan o küçük ritüelim oldu, bir diziye başlamak. yabancı dizi dediğin aslında bir bahçe gibi; kimi bölüm tomurcuk, kimi bölüm diken. ben pek aksiyona gitmiyorum, insanları izlemeyi seviyorum, bir bakışta anlatılanları.

yorgun bir günün sonunda, çayı koyup ışığı kısıp izlediğin o dizi en güzelidir. öneri isteyen olursa incelikli olanları seviyorum diyebilirim.