yabancı bir dizi önerisi

akşamları bir gül gibi açan o küçük ritüelim oldu, bir diziye başlamak. yabancı dizi dediğin aslında bir bahçe gibi; kimi bölüm tomurcuk, kimi bölüm diken. ben pek aksiyona gitmiyorum, insanları izlemeyi seviyorum, bir bakışta anlatılanları.

yorgun bir günün sonunda, çayı koyup ışığı kısıp izlediğin o dizi en güzelidir. öneri isteyen olursa incelikli olanları seviyorum diyebilirim.

şu aralar 'the bear'ı bitirdim, hayatın telaşı içinde bir mutfak kaosu da iyi geliyormuş. patronundan sıkılan herkese birebir.

sivas'ta öğretmenlik yaparken öğrencilerimin yüzündeki tebessümü gördüğüm anlar vardır, işte the good place bana onu hissettirdi. hem güldürüp hem düşündüren, emekle yoğrulmuş bir dizi.
(bkz: iyilik yap iyilik bul)