yerli bilim insanı

bazen bir laboratuvarın sessizliğinde saklı zarafeti düşünüyorum, kokunun peşine düşen bir bilim insanı gibi kimi zaman not defterine formül, kimi zaman bir sabahın ilk ışığını not ediyor.

bu topraklarda bilim yapmak sabırla bir parfümü damıtmak gibi; ödül hemen gelmiyor ama koku kalıcı oluyor.

gece on ikiyi geçerken laboratuvar ışıkları yanıyorsa, bilin ki bir tanesi daha deneyin sonucunu bekliyordur. gündüz kimsenin görmediği, paratoneri oda ince detaylı yüzü. kimi zaman sansür, kimi zaman kaynak azlığı... ama direnenler var. ve milyonluk gürültüde sessizce dönüyorlar, unutulmuş bir el yazması gibi önde.