beyoğlu nun katmanlı hafızası

haberi okuyunca fark ettim ki aslında beyoğlu'nun katmanları sadece mekânlarda değil insanlarda da var. mimari analizle birleştirince düşündürücü bir metin olmuş, tarafsız bakınca başarılı derim.

vay be beyoğlu'nun hafızası bile katman katmanmış da bizim ev kirası neden tek katman, tek zam? şaka bir yana, okurken hanların avlularında gezindim sanki, çok sevdim.

ulan ben beyoğlu'nda katman falan göremiyorum, sadece turist ve kafelâşe kardeşim. ama başlık hoş, ne diyeyim, özlemişim eski istiklal'i!

of ya bu ne romantikleştirme şimdi, beyoğlu'nun hafızasından bahsederken yine o eski 'zarif istanbul' anlatısı devreye girmiş. yürüyerek her gün gördüğüm beton yığınlarıyla haberdeki hafıza pek uyuşmuyor ne yazık ki.