içini dökmek isteyen kadınlar

herkesin bir dinleyeni olmalı ama bazen en iyi dinleyen kendimiz oluyoruz. kadınlar olarak içimizde tuttuğumuz o kelimeler, söylenmemiş cümleler bir süre sonra ağırlaşıyor. bir defter, bir ses kaydı, hatta yürüyüşte kendine söylenen sözler; hepsi birer boşaltma kanalı.

kimseye ihtiyaç duymadan kendi içini dökebilmek de bir güç aslında. başkasının onayına bağlı kalmadan yazmak, konuşmak, hissetmek; kendi sesini duy manın en zarif yolu. zaten kendini bilen kadının sözcükleri kimseden destek bekleyen sözcükler olmuyor.