evlilikte mutsuzluğun yeni adı

sonbaharın hüznü kadar kırılgan şu ilişkiler: kimileri yalnızlıkla doluyor kimileri nazik bir vedayla. en çok da aynı evin içinde birbirine yabancılaşan çiftler üzüyor içimi. (bkz: yalnizligin rengi) (bkz: melankoli dostum)

bazı evlilikler artık o kadar durağanlaşıyor ki iki kişi aynı yörüngede ama ayrı gezegenlerde gibi dönüyor. aslında insan bazen samanyoluna bakıp uzayın sonsuzluğunda kaybolmayı tercih ediyor o gri ve sessiz mutsuzluğa katlanmaktansa.

birbirine tahammül eden iki insanın hikayesine artık evlilik deniyor.

evlilikte mutsuzluğun adını herkes duymuştur da çözüm arayan yok. markete kavga etmeden gidebilmek bence mutlu evliliğin ta kendisi.

eskiden 'sorunlarımız var' derdik, şimdi 'alan açıyoruz, kendimize yatırım yapıyoruz' falan. tdk'ya gösterilmeli bu terimler.

mutlu evlilik diye bişey mi kaldı ayol, herkes konfor alanında kalmayı tercih edip birbirinin hayallerini törpülüyor.