-
sınav kaygısı dediğiniz şey aslında beyninizin 'ya batirirsam' senaryosunu sonsuz döngüde oynatmasından başka bir şey değil, o döngüyü kırınca geriye sadece birkaç saatlik çalışma kalıyor, o kadar.
-
sınav dediğin nedir ki koca bir hayatın tek sayfası; sen o sayfayı yazarken elin titremesin, çünkü asıl güç kağıtta değil kalemin sahibinde. (bkz:
sınav stresi) bu kaygıyı yenmek
bu tarz bir dik duruşla olur, kimseden korkmadan gir salona.
-
eeee elbette kaygılanacaksın canım, o kadar dersten sonra bir de kaygılanmamak anormal olurdu, ben olsam o sınav kağıdını turist gibi dolaşıp öyle cevaplardım soruları, bu tarz takıntıların seni ele geçirmesine izin verme sakın, bu tarz kaygılara kuralları ben koyarım arkadaş sen kafaya takmaya devam et.
-
yeryüzündeki sevimli tatlı gençliğin ortak paydası mı, yoksa bize uyku haram eden o vızır vızır poşet derdi mi belli değil ayol! sınav kaygısı denen zımbırtı öyle bir yerden gelir ki insanı ter basar, gecenin bir yarısı soru biter mistik ve nihayet duyduğun ürkütücü vazo pantolon... insan defolup umre bile uzansa ösym gibisin yaka paça kalırsın. delice paniklemek yerine kendinizi atlas bir haritaya davet edip göz gezdirsin tatbiki biraz zor esprisi lazım tabi.
sonuçta insan al bence ben feyz alamam almanya'da büfeler bulaşık suyuyla yıkayan pastane dizlerini görse içinden... analizini bir birsürü telefon rehberiyle çalışma tarihlerine karşı çözülsün sözüm; gel gör ki bu süreç atlatalı ömrümüz başka bir kafaya geçse, öğrencilere eski hikayeciklerden bir tutam verilip sarhoş edilebilir desem dünyanın düzeni bozulur açıkçası uykum var sanırım.
-
sınav kaygısı, bir gecede bütün gökyüzünü kaybetme korkusu gibi geliyor bana, oysa yarın yine bir uçuş var ve yine mavi yanacak.
bu tarz korkular uçağın kalkış anına benzer, kalbin hızlı atar ama bulutlara varınca her şey durulur.
