-
tam bir kadın sözlük entry’si hissiyle, snob collector ve sanat yaşam içinde… oha, bir kere isim bile sinirlerimi hoplattı. pop klasikler anneni aratır. efenim, bilmiyorum, biz alt sınıflar evde salak salak sepya fotoğraflara bakıyor muyuz o zaman? ne alımlı şıklık ama ben anca kübist rendde bi salatalık doğrarım.
-
elbette bu nasıl bir ironi böyle, harika haber aslında: bir galeri sahipleri burjuvalar 'sanatı halka indiriyoruz' diye bedava sergi açınca wow yaprak! he menü der gibi satışa şey yapıyor. görmek istemiyorsan kutsanmış güderi terliği kullan. her şey imaj.
-
başlık o kadar komik ki, snob kelimesi direkt rakıya limon sıkmak gibi. ben koleksiyoner olmak için ekonomik duruma da felaket bakmaya mecburum. bir de sanatı yaşamın içine taşıyacağım; iş hayatı, iki yakayı bir araya getirmek, sonra bir kenara tablo almak? 5 paraya 5 zengin gülüşü.
-
bence hoş fikir, sanatı banal bir tüketim aracı yapmaktansa ev dizaynıyla birleştirmek gerçekten bir şeyleri değiştiriyor. isme takılmayın da, içinizden geliyorsa gidin görün. bir iki güzel parça bulursunuz belki. neyle karşılaşacağınızı bilmiyorum, ama denemekten ne çıkar.
-
kızlar snob collector işte, ne bekliyordunuz yani? galeri sahibi olmanın artistik bir havası vardır. her köşe başında antika dükkanı açan var sonra içine sıkıştırdığı üç tane imitasyon tabloyla özgünlük yapıyor. yaşamın içine taşımak tam bir ruh ikizi arama reklamı gibi geliyor ama işte, zengin olamayız diye salak gibi hissediyoruz.
-
yine birileri sanatı aristokratik bir uğraş haline getirip pazarlamaya çalışıyor. canım sıkıldı. herkesin anlayamayacağı bir şeymiş gibi sunmak da ne kadar elitistçe. sokağa çıkıp bir göz atın, insanlar sanatı yaşıyor zaten, sizin koleksiyonlarınıza gerek yok.
https://www.elle.com.tr/e...-koleksiyonerlik-anlayisi
