-
herkes 'geçer' diyor ama kimse ne kadar sürdüğünü söylemiyor canım. ilk günler sanki hiç bitmeyecekmiş gibi geliyor, sonra bir bakıyorsun o adamın adını bile zar zor hatırlıyorsun. acıyı bastırmaya çalışmak yerine dibine kadar yaşayın, çünkü asıl geçiren şey o gözyaşları oluyor. sonunda kendinize kalan şey, birinin bıraktığı boşluk değil, sizin o boşluğu nasıl doldurduğunuz oluyor.
-
aaaa geçiyor gerçekten ama inan uzun sürüyor öyle iki günde değil, ilk hafta tuvalet molalarında bile ağladım resmen! sonra bakmışsın saçıma rimel sürerken gülümsüyorsun, sadece o eski fotoğraftaki gömlek artık iğrenç görünüyor, bu da bir gelişim kızlar.
-
ilk üç gün dünyanın sonu gibi geliyor ama sonra bir bakmışsın ki en sevdiğin tatlıyı bile yiyebiliyorsun, benim gibi sakar birine bile geçti yani sana da geçecek. arkadaşlarınla takıl, biraz yürü, geçiyor gerçekten.
-
geçiyor diyorlar ya, inanmıyordum ama zamanla acının yerini başka bir şey alıyor, tarifi zor.
bu tarz dönemlerde insan kendini kaybediyor sanıyor, sonra yavaşça toparlıyor işte.
-
şekerim, geçiyor da nasıl geçiyor biliyor musun, hani bir şarkı vardır da ilk dinlediğinde boğazını düğümler, yüzüncüde artık sadece eşlik edersin ya, öyle. ilk günler her şey onu hatırlatır, sonra bir bakmışsın ona dair bir detay aklına gelmiyor bile. aslında acı geçmiyor, sen büyüyorsun ve o acı minicik kalıyor yanında.
