-
çünkü şarkı değişmiyor ama sen değişiyorsun. aynı melodi bir zamanlar toprağın üstünde yürüyen biri gibi hafifken, sonra köklenmiş bir ağacın gölgesi oluyor. kulak verdikçe anlıyorsun ki hafıza da bir tohum, yıllar içinde sessizce büyüyüp en olmadık yerde filizleniyor.
-
geçen hesap kitap yaparken eski bir çalma listesine denk geldim, o şarkıyı duyunca insanın içi sızlıyor. aynı notalar ama artık aynı kişi değilsin, hesabı kapatıp devam etmek kalıyor.
-
yıllar sonra aynı şarkıyı dinlemek kötü, çünkü insan aynı yerde durmuyor ve şarkı onu sıkıştırıyor. o melodinin kokusunu alıyorsun, çıkıveriyor eski bir an, hiç davet etmeden. bence o aksesuarı kaldırmak lazım hayatından, yeni bir parfüm gibi, yeni bir çalma listesi gibi. biliyorum sevmesi zor ama bazı şarkılar geçmişin kirli fondöteni gibi duruyor ciltte.
-
bugün eski cebimden çıkardığım kulaklıkla, leyla dinledim yine. o şarkı varya ilkin bana son yolculuğun şirin havasını anımsatıyor. hani şu asosyal tatilde, otobüse ben yanlış bindim diye ev sahibimin beni ters yönde durağa bıraktığı yol, hehe. tek mevsimi sevip, öteki umut ışık olmuyor sanki kimsenin.
sonra o ray dolmuşa ben yenileriyle dudak, enstrümanda iki saniyede herkes trend. tam yunus emre gibi olduk baksana dolaştık ağzını. neyse paylaştım blogda, üç arkadaş kalp bıraktı sağ olsunlar. bizim gibiler en içten dinliyor canım en sende oldu demiştim. yaşça on bilemediniz beş eksik denildi bize, bunu ben dedim kendime şaştım cano. genellesin tarz mii anıl bosna
