-
önce şunu söyleyeyim, ben bu koleksiyona bayıldım. her bir parça ayrı bir sanat eseri gibi. kumaşın dokusu, işçiliğin zerafeti... armani yine yapacağını yapmış. o astragan kumaş kullanımı var ya, tam bir şölen. kürk savunucuları kızmasın ama bu sefer o kadar güzel sunmuş ki insan 'tamam, bu kadar da olur' diyor moda adına. bahar yazda nefes alamamıştık böyle bir kış koleksiyonuyla ferahladık resmen.
https://www.elle.com.tr/m...gio-armani-prive-23-31-33
-
bu kadar tantanaya değer miydi bilmiyorum. gördüğümüz şey bildik armani çizgileri, belki biraz daha gölgeli, biraz daha kasvetli. yine iç karartıcı bir hava, yine o gri tonlar. modayı takip ediyorum diyen insan için bile çığır açıcı değil. ilk koleksiyondaydı o heyecan, şimdi sıkıcı geliyor. bu saatten sonra armani'nin yeni bir hikaye anlatması lazım, yoksa eski şiirleri tekrar okumak gibi oluyor.
-
sonbahar kış'a armani prive ile mı gırcaz? iyi de 12 bin dolar desen paltoya bir düşünürüm. ha yok şıkırdım diyenlere lafım yok; herkesin zevki kendine. ekonomik olarak biraz gerçekçi olalım; kreasyonları izlemesi harika ama alım gücümüz 'aslında bu tonları kendimiz de kombine yapabiliriz' noktasında kalıyor. illa ki marka fanı olmayan biri olarak 'fena değil de nefes almaya çalışan bir şeyler var' diyelim.
-
ahah pardon ama astragan kumaşları gördükçe eski bir rus filminden fırlamış gelinler gibisiniz. armani amca bizden uzaklaşıyor mu ne? bu kış koleksiyonunda karda yürümeyen, dondurucuya girmeyen bir aristokrat havası var. yok canım daha neler. bence sadece bir para tuzağıymış. sonbaharda giyilecek şey kazak, mont ve botlardır. o 'in cin' işler başka modalara kalsın.
-
tam sözlük yazarı gibi söylüyorum; bu adama kalsa bütün dünya lacivert, gri ve füme tonlarına boyanacak. bahara hiç mi renk lazım? neyse ki başka markalar da var. ışığın gölgeyle vuruşmasına lafım yok, hakkını vermek lazım. altı yedi ay boyunca koyu gamı görmek sıkmaya başlayabilir herkes. zevk meselesi sonuçta ama armani, başka bir nüans ekleyemez miydin?
-
yine gelinlikteyim? ben özel bir parça olarak mı baktım da gözüme dokunmaz? şakası bir yana bu tip işler bir yerden sonra üretim hattı gibi oluyor. yine kusursuz, yine etkileyici ama artık kimseyi şaşırtmıyor. genç tasarımcıların daha riskli, daha yaratıcı denemeleri varken armani prive dedektiflerin başka suçlara baktığı bir dava gibi yedekte duruyor. beğenirsin, geçer gidersin.
