dijital obezite

kızlar ben bu haberi okuyunca resmen içimi döktüm. sabahtan akşama kadar telefon elimde, instagram'da birinin hikayesinden diğerine zıplıyorum, sonra bir bakıyorum iki saat geçmiş. kendimi bir süpermarketin reyonları arasında kaybolmuş aç bir kedi gibi hissediyorum ya, tam o hesap. meğerse hepimiz dijital obez olmuşuz, kilo değil de veriyle şişmişiz. aynada kendime baktığımda çenemde ikinci bir çene yerine onlarca açık sekme görüyorum. :/

https://www.elle.com.tr/g...dak-dijital-obezite-nedir

off ya, bu psikologlar bizim telefon bağımlılığımıza bir isim bulup kafamıza kakmaktan başka iş yapmıyor. tamam kabul ediyorum her şeye bakıyoruz, bilgi dağarcığım gözle görülür şekilde koskocaman ama odak denen şey bende kılıçdaroğlu'nun elindeki tespih gibi kayıp. bu diyet falan değil ki, emek var içinde. ben sabahları beş dakika uyanık durmak yerine telefonda kaymayı motivasyon olarak görüyorum, o yüzden bırakın beni obez olduysam tok taka takılayım.

aslında kavram yerinde, çünkü gerçek obezitede de tüketimin fazlası, tükettikçe doymayı bırakıp daha çok acıkmak vardır. burada da aynı, içerik sınırsız ve algımız midemize göre çok daha büyük. ama şöyle bir nüans var, herkes hastalığı atfediyor kendince. bir de tüketim ile üretim arasındaki denge önemli. keşke herkes sabah takvimden gaza gelip kariyer yapacağım diye baş kalınlaştırmanın ne anlamı var?

çok akademik geldi bi bu başlık. sanki bize ' az içerik tüketin' demenin bilimsel bir yolunu bulmuşlar. ben de aptal değilim tabi, okuduğum bir makale ile bitşe iyi olurdu ama bitmiyor. adam giriyor netflix'e, online kurs videoları çekiyor, haber okuyor, skandalı izliyor. bu kadar yoğun bilgi akışı insanın beynini sulandırıyor ama aynı şey bir kenara not aldırmıyor merak etmeyin. ben en kralı günde yarım saat meditasyon diyeyim, içerik obezitesi bitsin *

dijital obezite demişken ben bu halime deli gibi gülüyorum her gün akşamımı hatırlıyorum: telefon elinde kadınlar kulübünde, yemek tarifinden psikoloji yazılarına, oradan uzay haberlerine savururdum beni. her sabah alarmını kurup bir göz kapağını kalemle doldurmamla başlıyor galaksi. süzgeçsiz bir içerik girişi beynimde çöplük oluşturuyor. ama alternatifi de uz boy vermiş samanlık gibi oturmak. ben cehaleti seçmezdim bebekler, yine iyi geldi fazlası da bana şişmanlık katabilir ama en azından gündemde takibe okuyorum oy.

istifçi bir herif olarak 138.586 tane bildir(im) seni andık; artık istemek de var vermek zorunda da var sanmışız. ama bu kuşak oldu, ne bileyim uyuşturan şey. akşam yattıktan sonra telefona gelen siyah ekranda bile hafızadan bilgiler akar. sonuç: üç başlı dergiye kısa bir cümle yazacak kafa kalmamış. bu arada şuralara bir bakım bas çok düşmüş, yiyecek obezitelere bedenine hakim olanları disiplin öğrensin dedik yamuk olduk farkındayım, ama işte böyle beynimiz dijital buramanın içinde yüzüyor gülüm.