-
bunu anlamak aslında sade bir mantıkla mümkün: sürekli sözlü takdirin eksik, görevlerin sürekli artarken yetkin hiç tanınmıyorsa bir sorun var. mobbing genelde büyük bir kavga ile başlamaz, küçük iğnelemeler, kasıtlı kısa cevaplar ve 'sen de abartıyorsun' cümleleriyle öne çıkar. bak sen istifa et zamanla belli eder. ne olursa olsun kayıt tut, kendi tavrını koru ve gerekirse yöneticinle net konuş. sonu kişisel, çözüm kayıt ve sınır.
-
sessizleşen odalar, sadece sana dönmeyen toplantılar... insan anlıyor bir vakit sonra, gülüşlerin arkasında saklanan o keskin bıçağı.
-
sürekli laf sokma, işini görmezden gelme ve yalnız bırakma üçlüsü varsa o iş yeri size göre değildir, böyle ortamda susmak değil kayıt tutmak gerekir.
-
şekerim mobbing öyle bağırıp çağırmakla olmuyor, asıl zehir tatlı dille yapılanı; seni yok sayan, emeğini görmezden gelen o kişinin aslında ne kadar korkak olduğunu bir gün herkes görecek.
-
abartısız söylüyorum haksızlığa ses çıkarınca 'arızaci' damgası yemek mobbing'in doğrudan içinde yaşandığının kabullenilmesidir, ne yaparsanız yapın o sağır ricalar tükenmiyor iş bir öğrencide oturup adam yerine sayılmayı bekleyen onca insanı unutmamak lâzım.
-
iş yerinde sürekli projeleriniz görmezden geliniyorsa ve ekibinizde sadece sizin fikriniz sorgulanıyorsa bilin ki mobbing kol geziyor. bir iç mimar olarak söylüyorum, bu zehirli atmosfer evdeki huzura da sızıyor.
