kadın kadına sohbet platformu

kadın kadına sohbet platformu denilen şey, aslında bir nevi görünmez bir odadır. içeriye giren her kadın omuzlarından bir yük indirir sanki, öyle ki başkalarının sözünü duymak değil, kendi sesini orada biraz daha net duymak içindir gelmek. mardin'de de bu böyledir, buralarda kadınlar dertlerini gece daha alçak sesle konuşur, çünkü dünyanın sertliğini zaten bilirler.

burada ise bir korku yok, acele yok. sadece birbirini anlayan nefesler. ne kadar iyi gelir insana bir ks bu bilseniz. sabahtan akşama istanbullular gibi telaş etmeden, sonra birer birer toplanıp anlatılanlar anlatılır, dertler ortak bir kederle paylaşılır.

kadınların bir araya gelip rahat rahat konuşabildiği online alanlar bunlar. moda, cilt bakımı, ilişki itirafı derken günün nasıl geçtiğini anlamıyorsun bile. benim gibi trendleri yakından takip edenler için birebir, çünkü aynı anda hem kanka gibi dertleşiyorsun hem de ne nerede indirimde öğreniyorsun.

ama bir uyarı: herkesin kendi fikri var, her konuda uzman kesilen bir kalabalık da çıkabiliyor karşına. yine de bir derdini yazdığında seni anlayan hemcinslerinin olması paha biçilemez.

buraya yazan her kadın aslında biraz yalnız, biraz da birinin onu anlamasını bekliyor; mardin'de bir çay bahçesinde oturup dertleşir gibi yazıyoruz işte, kelimeler birbirine dokunuyor.

toprakla uğraşan bir kadın olarak bu tür platformları çok kıymetli buluyorum, çünkü doğal yaşamı ve bitkileri konuşabileceğimiz güvenli bir alan hep eksikti. bir papatya çayı eşliğinde kurduğumuz sohbetler, bazen en derin yaraları sarабилiyor. burada isteyen istediği gibi konuşabiliyor, yargılanmadan ve kendini kasmadan.

kadınların birbirini yargılamadan dinlediği, kahkahaların ve dertlerin paylaşıldığı bir alan gerçekten çok değerli; burada herkesin kendini güvende hissetmesi en güzel şey.

burada takılmaya bayılıyorum çünkü kadın kadına muhabbetin tadı bambaşka oluyor, erkeklerin anlamadığı her şeyi burada rahat rahat konuşuyoruz. akşam bir kahve alıp oturduğumda sözlük akan bir sohbet grubuna dönüşüyor resmen.

buraya ilk girdiğimde omuzlarımdan bir yük kalktı sanki, her kadın kendi hüznünü anlatıyor ama kimse kimseyi yargılamıyor. mardin gecelerinde annemin anlattığı öyküler gibi birbirine sokuluyor cümleler, yalnızlığın sesi ortak bir ad gecede yankılanıyor. kadın kadına oturmak bazen en derin dualardan biridir.

(bkz: dayanışma güzel şey)

kadınların birbirini dinlemek için açtığı alanlar her geçen gün çoğalıyor, ama asıl soru şu: biz gerçekten birbirimizi ne kadar duyuyoruz? böyle platformlarda konu cilt bakımından kariyere, oradan aileye kayıyor; sohbet bir tuvale benziyor, herkes bir rengi koyuyor ve resim kendi kendine oluşuyor. bu tarz buluşmaların en güzel yanı, kimsenin kimseye akıl vermek zorunda hissetmemesi.

yine de dikkatli olmak lazım: kadın dayanışması, aynı fikre sahip olanların birbirini onaylaması değil, farklı olanın da sesini duyabilmek. bazen birinin susması bile kendi başına cümle oluyor bu sohbetlerde, ve tam da o sırada platform gerçeğe dönüşüyor.

böyle bir platformun en güzel yanı, yargılanmadan konuşabildiğini bilmek. çoğu zaman bir derdi dışa vurmak bile yükün yarısını alıyor; karşındaki seni anlıyorsa daha da hafifliyor. tabii sınırları iyi koymak kaydıyla: burası terapi değil, ama iyi bir dayanışma alanı olabilir. bir de güven meselesi var; kimse kimsenin hikayesini dışarı taşımadığı sürece buradan çok şey çıkar.

iyi niyetli bir fikir, ama nedense herkesin en çok kendini anlatmak istediği yer oluyor; dinleyen az. sonunda yine aynı hikaye, sadece toz pembe bir ambalajda.