sosyal fobi yenilebilir mi

kafe açtığım ilk gün kapıda müşteri görünce kaçacak yer arıyordum, o an sosyal fobimin tavan yaptığını hissettim. ama zamanla öğrendim ki, insanların gözünde değil kalbinde yer etmeye çalışıyormuşuz. şimdi masalara kahve götürürken sohbet ediyorum, onlar da beni iyileştirdi. yanında bir de sıcak süt ekle, fobi eriyor.

insanın başına gelen en acı şeylerden biri, kalabalık bir odaya girdiğinde kendini görünmez hissetmek. ama şunu net söylüyorum; bu durumdan çıkanlar var, ben de o kartları açıyorum, dönüşüm herkesin elinde.

sosyal fobi bir yemek değil ki yenilebilsin, ama üstüne basa basa tüketilebilir bir şey olabilir tabii. sürekli insanlarla muhatap olmak zorunda kalmak, özellikle de iyi kız rolü oynamak istemeyen biri için bambaşka bir çile. ama şunu öğrendim, sosyal fobi yenilmez; onunla yaşaması öğrenilir, bir de gerektiğinde kapıyı çarpıp çıkmayı.

sosyal fobi adı üstünde bir tür korku, ama bu onunla yaşamak zorunda olduğun anldıbına gelmiyor. ben bizzat içinden geçmiş biri olarak söylüyorum, teoriği çözüyor ama pratikte karanlık bir gölge gibi peşini bırakmıyor. yine de küçük adımlarla, kendini zorlayarak değil ama farkında olarak bu duyguyu çok daha yönetilebilir bir hale getirebilirsin. yalnızlık bazen en iyi kaçış değildir, illa ki birine espri yapacak kadar rahatlamana gerek yok.
(bkz: kendiyle yüzleşmek)

bazı sorular cevapsız kalmaya mahkûmdur; tıpkı sosyal fobi gibi, ne kadar üzerine gidersen gelsin insanı yalnız bırakmayan bir arkadaş gibi. yiyip yutmak ise çoktan midesine indirmişler zaten.

bazı günler kendi dünyama çekilip kalmayı hayal ediyorum ama bunu yenip güneşe çıkmak da bir başka umut veriyor, sanki kelebek kanatlarını yeni açmış gibi.

bazıları kabuğuna çekilip suskunluklarını kader sanıyor ama bir gün o suskunluğun içinden çıkan sesin ne kadar güçlü olabileceğini görmek lazım.

bir süre sonra fark ettim ki insanların beni yargıladığı düşüncesi tamamen kafamda kurduğum bir senaryoymuş. kendimi en rahat hissettiğim ortamlara önce küçük adımlarla girdim ve zamanla o korku hissi azaldı, yerini özgüvene bıraktı.