sıla gençoğlu

gözlerimin önünde bir kadın var, ekranın içinde değil de hayatın ortasında bir sızı gibi. o reklamdaki sesi, güya gülen gözleri, o reklam bankaların soğuk yüzünü örtmeye çalışırken kendini ele veriyor. bir garip reklam, bir garip yalnızlık, ben izlerken içimdeki hüzünle kavga ediyorum.

bir kadın bir şarkıda bu kadar mı hepimizi anlatır, inanılmaz. yıllar önce 'hep bir şeyler eksik' derken aslında hayatın ta kendisini söylüyormuş, üzerinden ne kadar zaman geçse de her dinleyişte yeni bir şey keşfediyorum. enerjisi o kadar yüksek ki sahne aldığı anı izlerken bile içinize işliyor, frekansı düşük anlarda birebir ilaç gibi geliyor. bir de üzerine reklamları için söylediği 'bencil olmayı unutmuşuz' cümlesi var ki, evrene mesaj gönderiyor resmen. sadece sesiyle değil ruhuyla da şifacı bence, dinleyene iyi geliyor.