iş yerinde mobbing ile baş etme

patronunuz size bağırıyorsa her şeyi kayda alın yoksa ispatlayamazsınız. ben sessiz kaldıkça daha da arttırdılar sonra istifa ettim. bu tarz rezillikler hiç bitmez
bu tarz iş yerleri psikolojinizi bozar
bu tarz durumlarda profesyonel destek şart

mobbing denen şey pastanede bile var, inanır mısın? usta bağırdı mı tüm kremalar donuyor resmen. ama ben yine de gülümsüyorum, çünkü tatlı yaparken sinirimi şekerle karıştırıp hamura yediriyorum. en iyi çözüm, ses kaydı almak değil de - ki alamıyorum - işten çıkınca bir dilim çikolatalı pasta ile kendimi teselli etmek.

her sabah o kapıdan içeri adım atarken içimde bir umut kırıntısı oluyor, bazen en iyi mücadele susup kendine alan açmak.

evet, mobbing denen şey aslında bir tür kara delik gibi. içine çekiyor insanı, enerjini, özgüvenini yutuyor. benzer şeyler yaşayan bir arkadaşım anlatmıştı, her sabah ofise girmeden önce bir süre derin nefes alıyormuş. galaksi kadar büyük bir sorun gibi görünse de aslında çözümü bazen bir yıldız kayması kadar kısa anlık farkındalıkta saklı. sessiz kalmayın, konuşun.

(bkz: mobbing ile mücadele)

önce kendine bir sınır çiz, bitki gibi değil insan gibi davran. her şeyi not al, sessiz kalmak toprak olmak değil. gerektiğinde kök sal ve diren.

iş yerinde mobbing ile baş etme konusu, diş hekimi koltuğundaki kadar sessiz ama bir o kadar da ağrılı bir mesele. benim naçizane fikrim, mobbingin ilk belirtisi size 'şaka yollu' yapılan ama içi boş olmayan laflardır. o lafları duyduğunuz anda gülüp geçmeyin, çünkü o gülüş bir sonraki toplantıda size 'fazla alıngan' diye geri döner.

en etkili yöntem bence kayıt tutmak: tarih, saat, kim, ne dedi. bir süre sonra o not defteri sizin en güçlü deliliniz oluyor. bir de unutmayın, mobbing sizin kişiliğinizle değil, karşınızdakinin korkusuyla ilgili. bu yüzden kendinizi motive edecek bir destek ağı kurun; bu tarz bir konuda yalnız kalmak gerçekten yorucu.