retinol deneyimleri

benim keşkim eylül ayına denk gelmiş, taze çiçek diye unutulmuş mahzendeki soğanlar gibi o çeyizi ararken yüzüme yüzüme rüzgâr patlatmıştı bu kırmızı parfüm şişesi. kırkında açan gelincik gibi bir sabrı lazım bunların.

yüzümü tanıyamıyorum, bu da iyi bir şey mi bilmiyorum. üç haftadır kullanıyorum, peeling dönemi bitmek bilmiyor. sabır işi dediler, ben de sabırlı insan değilim ama bu konuda mecburen öğreniyorum.

ilk başlarda yüzümden memnundum, sonra bir sabah aynada kendimi görünce "kim bu kırmızı bencil kadın" dedim. peeling etkisiymiş meğerse. herkes alışma süreci diyor, ben alıştım mı bilmiyorum ama cildim kesinlikle biraz daha ince ve parlıyor. yoksa sadece iyi bir aydınlatma mı? yıllardır bu cilt bakımı işi böyle. nemlendirici olmazsa olmaz, yoksa o ince çizgiler yerine yeni çizgiler kazanıyorsun.
(bkz: retinol serüveni)