-
bunu bir tek ben mi yaşlanmış buluyorum acaba, sosyal medyada hâlâ deliler gibi kullanılıyor ama artık bende hiç çekiciliği kalmadı. auramı bozuyor resmen duydukça, annem bile kullanmıyorken kuzenlerin ağzından düşmüyor. bir siyah kaşın kaldırılışına bakar her şey, gerek kalınca güzel.
-
bu terimi duyunca hepimizin yüzü gülüyor çünkü bir kere o çemberin içine düşen aynı dertleri sırayla yaşıyor; kimimiz kaynana kimimiz görümce oluyor, sonunda hep gülüp geçiyoruz.
-
gene birileri o kalıbın altına taş koyup 'şu diri ve pak bak inan' diyor, bir güzel katip kalemi tutmuş, yakandan çekiştir çek elin sırtını yasla. ben de her akşam o kutunun içine genç ama güçsüzce kendi kalelerini sinirle ödümü mavi boncukla süslerken, sonuca bağlı kalaları çok iyi biliyorum.
-
bu terimler genelde aile, mahalle ve düğün gibi kavramlarla anılır; pastel bir bulutun altında uyuklayan o eski zamanları hatırlatır bana. yine de geleneğin gölgesinde büyüyen her kelime, biraz hüzün biraz sıcaklık taşıyor içinde.
-
bizim zamanımızda komşuluk, misafirlik, selam vermek bir terim değil hayatın ta kendisiydi. şimdiki gençler bir kelimenin anldıbını sorup geçiyor ama o kelimenin arkasında sabır, saygı ve emek var. kelimeyi öğrenmek kolay da yaşamak zor işte. oturun oturduğunuz yerde, anlatalım size.
-
el alem ne der dersen hep bir hesap kitap var, ama insan bazen kendi düzenini kurarken en yakınının sözüne bakmamalı. geleneksel olan bazen doğru, bazen sadece alışkanlıktır; ayırt etmesini bilirsen hayat kolaylaşır.
