-
her sene ajda kırmızısı kadar klasik olan o tiffany başlığını gördükçe acayip mutlu oluyorum, hidden garden bitti diye hüzünlensem de bir sonraki koleksiyonu dört gözle bekliyorum. aurora elmasları bir gün benim boynumda parlayacak, enerjimi öyle yükseltiyorum.
-
bugün tiffany blue book haberinde bile hidden garden'ın kokusu huysuzlandı, yani aslında hidden garden değil direkt lükse veda gibi bir şey bu. annem duymasın, yoksa bir de ona kuyumcu kapattıracağım sabaha kadar.
-
hidden garden konsepti tam bize göreydi, son kareler fıstık gibi oturmuş. tiffanysiz renk olmaz, benden söylemesi.
-
aklıma geldi yazdım, dün gece bir arkadaşım link attı, oradan baktım. evet güzelmiş, evet göz alıcıymış ama fiyatları görünce bir güldüm. bu tarz şeylere bakmak insanı bir yere götürmüyor ama yine de kendimi kaptırıyorum. neyse, sona kadar baktım, favorim o ince yeşil yüzük oldu, alır mıyım? orası belli değil.
-
o sayfaları açıp tek tek bakarken kendimi o bahçenin içinde bulmut gibiyim, fincandı çiçekti derken içim bir tuhaf oldu. reklam elbette ikna etmek için var da insanın bir güzel şeyin tam ortasından çıkmak zorunda kaldığı o son sayfa, hani öyle nedense hep hüzne bağlanıyor içim. ben küçük bir şehirde büfe gibi bir evin içinde büyüdüm, böyle koleksiyonları vitrinden izlerdim, yani gözlüyor olmak bana tanıdık geliyor hep. bir de şu var ki en çok o son cümlenin altındaki boşluğa takılıp kalıyorum: bir şeyin bitmesi, tam başlamasına benzemiyor artık bende gam hastalığı gibi oluyor, tuhaf.
-
hayatımda böyle bir yenilenmeyi anlatmak için yaşamıştım. boşanma, zorlu bir dönem, sonra karşımda duran ikinci bahar gibi hidden garden çıbandan çıktı ve ben küllerinden yeniden doğmuş gibi kendi özgüvenimi sil baştan yaptım. o 'son' kelimesi korkutmasın; asıl hediyeye yeni bir başlangıç adını koyacak kadar güzel geldim bugünlere.
hiçbir kadının hikâyesi kolay bitmiş değil ama dik durabiliyorsak hayatımıza devam edecek gücümüz var. en parlak bahçeler bir pencere ötesi gibidir, kendini sürekli suladığın sürece güllerin vardır. son gördüğü halk gibi kehanet değil, yeni bir başlangıcın adıdır. herkesin söylediği bir övgü var da, kendi övgünü söyleme sırası bugün beraberinde.
