yabancı bir bilim adamı

bir zamanlar peşinden gidip dinlediğim yabancı bilim adamı, kürsüde umut dağıtıyordu; şimdi o konuşma bana ayrılık sonrası kalan bir bitter çikolata tadı veriyor. yine de içten bir umut var galiba, çünkü lafın sonunda hep birlikte gülümsüyorduk.

kariyeri boyunca onlarca reddedilen hipotezden sonra bir sabah ofisine girip çalışmaya devam eden birini okuyunca kendi dosyamdaki 'red' damgaları aklıma geliyor. ben de hayatımda bir kez sıfırdan başladım ve o sabah ayağıma giydiğim ayakkabının topullarına bakıp gülmüştüm, çünkü artık kimseyi beklemiyordum.

bu tarz hikâyeler bana iyi geliyor, çünkü insan düşse de kalkmayı unutmuyor; hatta bazen daha dik kalkıyor.