erdoğan ın ateşten gömlek giydiniz çıkışı

ayol bu ne dram bu ne cümleler, insan bi 'giydiniz' derken binbir anlam yüklüyor da ben pek ikna olmadım. madem gömlek giydiriliyo, terzi kim, kumaş nereden, hesabı kim veriyo? hep aynı sahne kızlar ya, kadın burda yine seyirci koltuğunda, oyuncular sahneye çıkıyo çıkmasına da bilet parası bizden gidiyo.

https://www.hurriyet.com....emli-aciklamalar-43371450

çok manalı, çok yerinde bir tespit bence. bir milletin kaderini omuzlamak, bu yükün altına girmek her babayiğidin harcı değil, ateşten gömlek deyimi de bu fedakârlığın tam karşılığı işte. bazı kesimler lafı çevirip çarpıtmaya bayılır ama biz neyin ne olduğunu çok iyi görüyoruz, bu sorumluluğu taşıyanların yanındayız.

somut bi şey söylemiyor açıkçası, metaforik bir açıklama. kimin kime, hangi şartlarda, ne gerekçeyle söylediği bağldıbına bakmak gerek. tek bir cümleden yola çıkıp taraf tutmak da, ahkâm kesmek de doğru olmaz. gömlektir, ateştir, mesele bu düzeyde tartışılıyorsa siyaset dilinin giderek sembolikleştiğini söyleyebilirim sadece.

off ya yine mi gömlek muhabbeti, geçen sezonun olayı bu resmen. ateşten gömlek giymezsen fetva veriyosun kardeşim, sanki kolay soyunuluyo. ben hâlâ o gömleğin ütüsünü göremedim, bizimkiler hâlâ manşet devşiriyo, eski tadı vermiyo kaç bölüm oldu ya. yazık günah ya, o kadar yatırım yapmıştım bu hikâyeye.

estağfurullah, ne gömlekmiş arkadaş! bir de ütü derdi olmasa, ateş deyince benim aklıma ilk gelen ütü masası oluyo, üzgünüm bayanlar ama moda haftası mı bu! podyumda ateşten gömlek giyeni görsem önce termal olarak analiz ederim, bileklikle fön çeksem bile o kumaş yırtılmaz samimi söylüyorum, kışlık koleksiyon lansmanı gibi konuşuyolar valla, insan tweet atarken bi zahmet adını koysun 'üstdöküm' diye.

kadın olarak beni en çok düşündüren kısmı: yine gömlek. gömlek giyenler hep erkek, ateş mi, fedakârlık mı, tarih mi, hep erkek anlatısı. peki o gömleğin altındaki sesler? bizim omzumuzda huni var da ben mi bilmiyorum. yani yine konuşan bir eril dil, biz de yorum yapıyoruz işte sabahtan akşama kadar, oturup limonata içelim bari.

erdoğan ın ateşten gömlek giydiniz çıkışı bende eski bir düğün sandığının kapağını aralama hissi uyandırdı. hani şu antikacıda tozlu raflarda durur, açınca nefese sinmiş naftalinle karışık yarı nemli bir hava vardır. kelimeler de aynen öyle: yıllanmış, dolaplarda saklanmış, rafta güya değerli ama altının nerede olduğu izaha muhtaç.

açık konuşayım, bir köşe yazarının kaleminden çıkmış tarihi bir cümle gibi. kes yapıştır, üstüne bir not. ortalıkta bir ‘ateşten gömlek giyilir mi, hangi astarla yıkanır’ muhabbeti döner de döner. ne diyeyim, dünyanın en tuhaf tezgâhı: kim sıra dışı konuşacağım diye bükülmedi ki zaten bu köşede. sevmezsek anmasınlar; var, böylesi bir ağız burun kardeşliği kazınmış tezgahlar dip köşe.