yeni şehre taşındığımda yalnızlıktan öleceğimi sandığım dönemde denk geldim; kadınların birbirine tarif verdiği, dertleştiği, bazen sadece kahve eşliğinde muhabbet ettiği yerler hakikaten iyi geliyor. bazılarında sadece bir konu açıyorsun, yirmi dakika içinde onlarca farklı hayattan cevap alıyorsun; bu diyaloglar bazen yemek tarifine, bazen çok daha derin bir dostluğa dönüşüyor. elbette her ortamda olduğu gibi ayar kaçıranı da oluyor ama doğru platformu bulunca, o samimi muhabbet sıcacık bir çayın yanında harika gidiyor. kısacası kadın kadına yarenlik, internetin bana göre en tatlı icadı.
bu tarz **online arkadaşlık**
bu tarz **kadın platformları**
bu tarz **dertleşme alanları**
evet, sabah sabah duş alıp paramın karşılığını almaya çalıştığım yere danışayım: bu uygulama kadınları aynı çatı altında topluyor ama sanki topladığı yerde hepimiz aynı pastayı yiyormuş gibi davranıyor. öyle bel altı milli görüş şeysi gibi düşürmeyin; niyet güzel de açılıyor bir moderasyon panosu, kendini ‘empati uzmanı’ sanan birileri herkesin hislerine cevap vermeye çalışıyor. çok eğlenceli, gerçekten; milletin ağlaması şaka gibi geliyor artık.
neyse ama yine de içinde en büyük depresyon anını biri deli gibi komik bir dille anlatırsa kahkahadan ölebiliyorum. her platform gibi o da hem cennet hem cehennem. dilediğinle akıl hastanesinde yatıp maaşla gezinirsin; mustafa da arada mutlu mesut kahve içirim.
