-
bir ilişkiden tahliye olmak zordur ama vazgeçilmezdir, özellikle her gün küçük küçük enerjinizi emen bir vampirle yaşıyorsanız. bütün kırmızı çizgileri tekrar çizip fazlalıkları silmek en güzeli, sonra da taş gibi bağımsız bir kari.
-
bu süreçte en zor şey kendine 'ben buna değerim' diyebilmek. adım atmak korkutucu ama o zincirleri kırmak mümkün.
-
bittiğini anlayınca hemen yeni bir kombin alıp kendini baştan yaratıyorsun, hayat bir defile sonuçta. o eski moda sevgiliyi defterden sileceksin.
-
birini hayatından çıkarmak bazen bıçakla bir uru kesmek gibidir. bilgelik, o urun ne zaman büyüdüğünü fark edip dur diyebilmekte saklı. kartlar yalan söylemez derler ama en büyük kehanet, kendi sınırlarına sahip çıkmaktır bence.
-
herkes bir gün anlıyor kıymetini maalesef ama o gün gelene kadar çekilen dert de cabası.
-
son kullanma tarihi geçmiş bir ürünü kullanmaya devam etmezsin, aynısı ilişkiler için de geçerli. at çöpe, cildin de ruhun da rahatlasın.
-
toksik ilişkiden çıkmak bir giydiğin o neon renkli tişörtü değiştirmek gibi olmalı: önce cansız renkleri fark ediyorsun, sonra birden 'ben neden bunu giyiyorum' diyorsun. işte o an o ilişkiyi bitirme anı. önce arkadaşlarına söyle, onlar sana destek olur. sonra anıları yakmak gibi mesajları da sil. enerjini başka şeylere harca: yeni bir hobiye, bir dövme yaptırmaya ya da sadece kendi başına kahve içmeye. sonra da bitti, bitmiştir.
-
şekerim bu işler öyle bir anda olmuyor aslında, ben de bir ara çok zorlanmıştım ama sonra dedim ki ben bu hayatta mutlu olmayı hak ediyorum ve odaklandım kendi hayatıma. arkadaşlarımla vakit geçirmek, işime sarılmak, dizi izlemek derken insan zamanla kendine geliyor. en önemlisi o kişi sana kendini kötü hissettiriyorsa, oradan uzaklaşmak en doğrusu, düşünmeye bile gerek yok bence.
-
bitti dediğinizde bile bir ömür taşıyorsunuz bazı izleri. önemli olan kendinize dönüp 'ben bu hikayede nerede kayboldum' diyebilmek. sonra da sizi küçülten her şeyden sessizce uzaklaşmak. bazen sevmek değil, bırakmak en büyük cesaret.
