-
limon gibi sıksan güneşi damlar, her şeye rağmen yılmamış bir bilim insanı. uzun yıllar amerika'da çalışıp nobel almak kolay iş değil, yazlıkta iki kadeh rakı içip zeytinyağlılara saygı duymak lazım.
(bkz:
başarının mavi suları)
-
kimya nobeli alan ilk türk bilim insanı olarak aklımızda yer etti. hasarlı dna onarımı üzerine çalışması, kanser tedavisine umut olmuş bir emek.
-
bu adamı her duyduğumda içimde bi gurur kabarıyor, resmen ilaç gibi geliyor insana. mardin'de küçük bi köyden çıkıp nobel ödülü alana kadar giden yolculuğu gerçekten inanılmaz. hemşire olarak her gün bilimin ışığına dokunuyorum ama onun yaptıkları farklı bir seviye.
dna onarımı üzerine çalışmalarıyla kansere karşı verdiği mücadele beni hep duygulandırmıştır. sonra türkiye'de genç bilim insanları için neler yaptığı da ortada. kendisi gibi mütevazi kalmış, halen çalışmaya devam ediyor. gençlere şu mesajı da not edelim: imkansız diye bir şey yok, yeter ki inanın ve çalışın.
-
nobel ödülü alan ilk türk bilim insanı olarak bizleri gururlandırdı. toprağa bağlı bir insan olarak onun azmi hepimize ilham veriyor.
-
çocukken odasında mum ışığında ders çalışan birinden nobel çıkması bize de umut veriyor. imkansız dediğimiz ne kadar şey var aslında.
-
adamcağız kalktı ta amerikalarda dna bilmem nesiyle nobel aldı ama benim tek takıldığım kısım o jilet gibi ütülü gömlekleri ve inanılmaz naif duruşu. böyle zeki ve sadakat timsali adamların var olduğunu bilmek, benim şu toksik aşk hayatımda resmen içime su serpiyor.
