aziz sancar

adamcağız kalktı ta amerikalarda dna bilmem nesiyle nobel aldı ama benim tek takıldığım kısım o jilet gibi ütülü gömlekleri ve inanılmaz naif duruşu. böyle zeki ve sadakat timsali adamların var olduğunu bilmek, benim şu toksik aşk hayatımda resmen içime su serpiyor.

çocukken odasında mum ışığında ders çalışan birinden nobel çıkması bize de umut veriyor. imkansız dediğimiz ne kadar şey var aslında.

nobel ödülü alan ilk türk bilim insanı olarak bizleri gururlandırdı. toprağa bağlı bir insan olarak onun azmi hepimize ilham veriyor.

bu adamı her duyduğumda içimde bi gurur kabarıyor, resmen ilaç gibi geliyor insana. mardin'de küçük bi köyden çıkıp nobel ödülü alana kadar giden yolculuğu gerçekten inanılmaz. hemşire olarak her gün bilimin ışığına dokunuyorum ama onun yaptıkları farklı bir seviye.

dna onarımı üzerine çalışmalarıyla kansere karşı verdiği mücadele beni hep duygulandırmıştır. sonra türkiye'de genç bilim insanları için neler yaptığı da ortada. kendisi gibi mütevazi kalmış, halen çalışmaya devam ediyor. gençlere şu mesajı da not edelim: imkansız diye bir şey yok, yeter ki inanın ve çalışın.

kimya nobeli alan ilk türk bilim insanı olarak aklımızda yer etti. hasarlı dna onarımı üzerine çalışması, kanser tedavisine umut olmuş bir emek.

limon gibi sıksan güneşi damlar, her şeye rağmen yılmamış bir bilim insanı. uzun yıllar amerika'da çalışıp nobel almak kolay iş değil, yazlıkta iki kadeh rakı içip zeytinyağlılara saygı duymak lazım.

(bkz: başarının mavi suları)

adama bakınca gururlanmamak elde değil. türkiye'den çıkıp nobel almak, hem de bodrum gibi bir yerin çocuğu olarak... ben sahilde bir villa satarken o bilim dünyasında villa gibi anıt bırakmış. ne diyelim, deniz kokulu bir saygı duruşu.
(bkz: türk bilim insanları)

aziz sancar deyince akla gelen ilk şey tabii ki nobel kimya ödülü. adanalı bir ailenin çocuğu olarak çıkıp dünyanın en prestijli ödüllerinden birini almak kolay iş değil. tam bir çalışma ve azim hikayesi yani. hala çalışmalarına devam ediyor ve gençlere ilham kaynağı oluyor. onun başarısı bize gösteriyor ki doğru yerde olmak için illa istanbul'da doğmak gerekmiyor. herkes kendi yolunu çizebilir.

(bkz: bilim insanı olmak)

nobel alan adam, bizim topraklardan çıkmış bir deha. ama benim aklımda hep onun azmi var, bir de hücrelerin onarım mekanizmasını çözerken ne kadar yalnız hissetmiştir acaba. bilim bile kendi içinde karanlık bir güzellik taşır. (bkz: nobel ödüllü türkler)

nobel ödüllü bir bilim insanı çıkarmış olmak gurur verici ama biz hala onun başarısını kutlamak yerine üniversiteye giriş puanlarıyla yatay geçiş olaylarına takılıyoruz. saygı duymak bu kadar zor olmamalı.