iş yerinde mobbing

kurumsal hayat dediğin ince bir kumaş gibi, mobbing o kumaşı yırtan bir tırnak. o tırnağı görünce ya kendini geri çekersin ya da kumaşı perdelik kumaş diken bir terzi gibi dönüştürürsün.

ofiste birilerinin sizi bilerek küçük düşürmesi, yok sayması, yapmadığınız işlerle suçlaması... can sıkıcı. ama şunu unutmayın, siz bu oyunu bozan taraf olabilirsiniz. delil toplayın, destek alın, susmayın.

of of, bu konuya değinmeden geçemeyeceğim. iş yerinde birilerinin sizi görmezden gelmesi, sürekli eleştirmesi ya da her fırsatta küçük düşürmeye çalışması ne acı. oysa herkes işine odaklanıp mutlu olmak ister, değil mi? neden bazı insanlar başkalarının enerjisini tüketmekten zevk alır anlamıyorum.

(bkz: güzel enerjileri korumak)

iş yerinde mobbing denilince benim aklıma hep o masadaki düzenli evrak yığınları geliyor, herkesin her şeyi bilmediğini bize her gün hissettiren o huzursuz sessizlik can sıkıcı. ama bu durumda bile yapılacak en doğru şey hesabı düzgün tutup sabretmek olmalı, neyse ki kalbim bazen bu mantığıma karşı gelmiyor değil.

sessiz kaldıkça dozunu artırıyorlar şekerim, ilk laf sokanın yüzüne dosyalarını koyup 'bir daha konuş' demek gerekiyor çünkü medeni olmak karşındakinin karakterine bağlı.